مقالات سئو

این که میگن با هرکسی می بایست به زبون خودش سخن بزنیم تا حرفمونو بفهمه، سئو سایت راجع‌به گوگلم صحت میکنه. تو این نوشته‌ی علمی با نمونه، قالب‌های متنی که بیشتر از همگی به دلِ گوگل میشینه را معرفی می کنیم و بعدش میگیم چجوری و با یاری چه ابزاری با یه نگاه، هر کدوم از مطالب وبسایت رو ارزیابی کنیم و ببینیم صحیح مندرج یا این که خیر؟ پیش از اینکه در رابطه متن سخن کنیم، می بایست بدونیم که زمانی مخاطب واژه‌ای رو در گوگل سرچ میکنه، موتورهای جست و جو گوگل برای اینکه بفهمن محتوای تارنما ما مرتبط با اون واژه می باشد یا این که خیر به تگ‌های متن و انکر‌تکست‌ها(Anchor text)( کلماتی که توسط اونا از کاغذ ما به سایر صفحه ها و یا این که برعکس پیوند خورده) نگاه میکنن. برای همینه که برخی جاها می بینیم برای لینک و پیوند دادن به ورقه دیگه‌ای نوشته میشه "اینجا" کلیک فرمائید. به‌این دلیله که مطلبی که بهش پیوند خورده میتونه دارای ارتباط به تارنما حریف باشه و نمیخوایم به نفعشون فعالیت کنیم و به گوگل بگیم که اون وبسایت در رابطه این واژه خاص مقاله مهمی داره برای همین "اینجا" رو تحت عنوان انکر تکست تعیین می کنیم. در باب تگ‌ها هم، او‌لین چیزی که آنالیز میشه تگ H1 اِ. یعنی وسیع ترین عنوان نوشته. فرض فرمایید بخوایم خودمونو معرفی کنیم. اولی و مهم ترین چیزی که میگیم نام و فامیلمونه که مثل همون H1 میمونه. بعدش یه مقدار در رابطه خودمون توضیح میدیم و چنانچه نخوایم به سایر جزئیات فعالیت و زندگیمون بپردازیم، به همین بسنده می کنیم و یه متن مثل متن پایین مینویسیم. اما اینجوری زیرا گوگل نتونسته راز و ته زندگیمونو در بیاره و بهمون اعتماد نمیکنه. پس ما اولویتش برای نشون داده شدن تو یه رده خوب نیستیم. برای همین میریم سراغ زمینه اساسی بعدی مثل شغلمون و با H2 مینویسیمش و زیرش مجدد یه توضیحات جزئی در امر تجربیات شغلی که داشتیم نزدیک به 200 تا 300 کلمه و واژه مینویسیم و همین طور ادامه میدیم و موضوعات اصلی دیگه مثل تحصیلات، زمان‌هایی که کمپانی کردیم و.. رو با H2 مینویسیم. چیزی که بایستی بهش اعتنا کنیم اینه که : صرفا یه H1 می بایست تو متنمون باشه اما هر تعداد H2 که بخوایم میتونیم بزاریم ( اما با توضیحاتِ کوتاه زیرش). همچین متنی میشه مثل عکس پایین: حال اگه بخوایم سنگ تموم بزاریم و یه متن بدون نقصِ بدون نقص بنویسیم که گوگل هیچ اشکالی نتونه ازش بگیره، سایر تگ‌ها (H3 به سپس) رو هم وارد می‌کنیم. اما گوگل بیشترین اهمیتی که میده به تگ های H1 تا H3س و سایر خیلی تاثیر خاصی توی seo ندارند البته اگه متن طولانی بود و میخواستین ریز بشید، میتونید ازشون استعمال فرمایید. این عمل به خوانایی متن و راحتی استفاده کننده هم یاری میکنه البته تنها در حالتی‌که که مطالبمون خیلی طولانی باشن، برید سراغشون. علاوه بر چیزایی که تا قبل از این گفتیم، این توشه برای اینکه به عنوان مثال توضیحات بیشتری در رابطه شغلمون که با H2 مندرج بدیم، با H3 تک تک جاهایی که توشون تجربه کاری داریم رو معرفی می‌کنیم و ولی توضیحات کوتاه هر قسمت رو فراموش نمی کنیم. فیض میشه یه چیزی مثل عکس پایین: نکته حائض اهمیت دیگه اینه که تعداد کلماتی که برای توضیحات هر بخش معلوم گردیده، تقریبی هستن و موردنیاز وجود ندارد که دقیقا رعایت بشن و متن نوشته‌های نمونه هم تنها برای فهم بهتر قضیه میباشد. پس کاری به تعداد کاراکترها نداشته باشین. پ.ن: لطفا این نمونه رو با سوابق کاری خطا نگیرید. البته اگه یه روز خواستید برای موتورای جست و جویبار گوگل رزومه بفرستید، به طبع سبک اخر رو گزینش نمائید :) خب در صورتی‌که فرض کنیم که‌این موضوعاتی که حال حاضر حافظه گرفتیم رو قراره از این به آنگاه رعایت کنیم، تکلیف مطالبی که تا شرایط فعلی تو سایتمون قرار به دست آوردن چیه ؟ برای اینکه ببینیم هر نوشته‌ی علمی‌ای با کدوم تگ‌ها درج شده و حق تقدم تگ‌ها توی مقاله ها رعایت گردیده یا این که خیر، کافیه پلاگین meta سئو inspector رو روی مرورگرمون نصب کنیم و هر نوشته‌ی‌علمی‌ای رو که قصد بررسیشو داریم، گشوده کنیم و روی این پلاگین کلیک کنیم. به عکس ذیل که حاصل محاسبه یک برگه به وسیله این پلاگین‌س، نگاه نمائید. می بینیم که H1 که اولی و مهم‌ترین تگ می‌باشد، در موضع نادرست و پس از H2 به عمل رفته، همین رخداد منجر گردیده که H3 که در مکان درستش ( پس از H2 ) بکار رفته، خطا تشخیص داده بشه. در‌صورتی‌که نوشته روبروی H3 که با رنگ قرمز رنگ معلوم گردیده رو بخونید، می بینید که انتظار میرفته به مکان H3 از H2 استعمال بشه زیرا در هر مرحله گوگل تگ بالایی رو نگاه میکنه و اینجا تگ بالای H3، H1 میباشد. پس یه نادرست میتونه کلیه چیزو به هم بریزه. حال حاضر این کاغذ حقیقتا از حیث بهینه سازی خلل داره و نمیتونه انتظار داشته باشه در مرتبه خیر چشم بشه!

این که میگن با هرکسی می بایست به زبون خودش سخن بزنیم تا حرفمونو بفهمه، سئو سایت راجع‌به گوگلم صحت میکنه. تو این نوشته‌ی علمی با نمونه، قالب‌های متنی که بیشتر از همگی به دلِ گوگل میشینه را معرفی می کنیم و بعدش میگیم چجوری و با یاری چه ابزاری با یه نگاه، هر کدوم از مطالب وبسایت رو ارزیابی کنیم و ببینیم صحیح مندرج یا این که خیر؟ پیش از اینکه در رابطه متن سخن کنیم، می بایست بدونیم که زمانی مخاطب واژه‌ای رو در گوگل سرچ میکنه، موتورهای جست و جو گوگل برای اینکه بفهمن محتوای تارنما ما مرتبط با اون واژه می باشد یا این که خیر به تگ‌های متن و انکر‌تکست‌ها(Anchor text)( کلماتی که توسط اونا از کاغذ ما به سایر صفحه ها و یا این که برعکس پیوند خورده) نگاه میکنن. برای همینه که برخی جاها می بینیم برای لینک و پیوند دادن به ورقه دیگه‌ای نوشته میشه "اینجا" کلیک فرمائید. به‌این دلیله که مطلبی که بهش پیوند خورده میتونه دارای ارتباط به تارنما حریف باشه و نمیخوایم به نفعشون فعالیت کنیم و به گوگل بگیم که اون وبسایت در رابطه این واژه خاص مقاله مهمی داره برای همین "اینجا" رو تحت عنوان انکر تکست تعیین می کنیم. در باب تگ‌ها هم، او‌لین چیزی که آنالیز میشه تگ H1 اِ. یعنی وسیع ترین عنوان نوشته. فرض فرمایید بخوایم خودمونو معرفی کنیم. اولی و مهم ترین چیزی که میگیم نام و فامیلمونه که مثل همون H1 میمونه. بعدش یه مقدار در رابطه خودمون توضیح میدیم و چنانچه نخوایم به سایر جزئیات فعالیت و زندگیمون بپردازیم، به همین بسنده می کنیم و یه متن مثل متن پایین مینویسیم. اما اینجوری زیرا گوگل نتونسته راز و ته زندگیمونو در بیاره و بهمون اعتماد نمیکنه. پس ما اولویتش برای نشون داده شدن تو یه رده خوب نیستیم. برای همین میریم سراغ زمینه اساسی بعدی مثل شغلمون و با H2 مینویسیمش و زیرش مجدد یه توضیحات جزئی در امر تجربیات شغلی که داشتیم نزدیک به 200 تا 300 کلمه و واژه مینویسیم و همین طور ادامه میدیم و موضوعات اصلی دیگه مثل تحصیلات، زمان‌هایی که کمپانی کردیم و.. رو با H2 مینویسیم. چیزی که بایستی بهش اعتنا کنیم اینه که : صرفا یه H1 می بایست تو متنمون باشه اما هر تعداد H2 که بخوایم میتونیم بزاریم ( اما با توضیحاتِ کوتاه زیرش). همچین متنی میشه مثل عکس پایین: حال اگه بخوایم سنگ تموم بزاریم و یه متن بدون نقصِ بدون نقص بنویسیم که گوگل هیچ اشکالی نتونه ازش بگیره، سایر تگ‌ها (H3 به سپس) رو هم وارد می‌کنیم. اما گوگل بیشترین اهمیتی که میده به تگ های H1 تا H3س و سایر خیلی تاثیر خاصی توی seo ندارند البته اگه متن طولانی بود و میخواستین ریز بشید، میتونید ازشون استعمال فرمایید. این عمل به خوانایی متن و راحتی استفاده کننده هم یاری میکنه البته تنها در حالتی‌که که مطالبمون خیلی طولانی باشن، برید سراغشون. علاوه بر چیزایی که تا قبل از این گفتیم، این توشه برای اینکه به عنوان مثال توضیحات بیشتری در رابطه شغلمون که با H2 مندرج بدیم، با H3 تک تک جاهایی که توشون تجربه کاری داریم رو معرفی می‌کنیم و ولی توضیحات کوتاه هر قسمت رو فراموش نمی کنیم. فیض میشه یه چیزی مثل عکس پایین: نکته حائض اهمیت دیگه اینه که تعداد کلماتی که برای توضیحات هر بخش معلوم گردیده، تقریبی هستن و موردنیاز وجود ندارد که دقیقا رعایت بشن و متن نوشته‌های نمونه هم تنها برای فهم بهتر قضیه میباشد. پس کاری به تعداد کاراکترها نداشته باشین. پ.ن: لطفا این نمونه رو با سوابق کاری خطا نگیرید. البته اگه یه روز خواستید برای موتورای جست و جویبار گوگل رزومه بفرستید، به طبع سبک اخر رو گزینش نمائید :) خب در صورتی‌که فرض کنیم که‌این موضوعاتی که حال حاضر حافظه گرفتیم رو قراره از این به آنگاه رعایت کنیم، تکلیف مطالبی که تا شرایط فعلی تو سایتمون قرار به دست آوردن چیه ؟ برای اینکه ببینیم هر نوشته‌ی علمی‌ای با کدوم تگ‌ها درج شده و حق تقدم تگ‌ها توی مقاله ها رعایت گردیده یا این که خیر، کافیه پلاگین meta سئو inspector رو روی مرورگرمون نصب کنیم و هر نوشته‌ی‌علمی‌ای رو که قصد بررسیشو داریم، گشوده کنیم و روی این پلاگین کلیک کنیم. به عکس ذیل که حاصل محاسبه یک برگه به وسیله این پلاگین‌س، نگاه نمائید. می بینیم که H1 که اولی و مهم‌ترین تگ می‌باشد، در موضع نادرست و پس از H2 به عمل رفته، همین رخداد منجر گردیده که H3 که در مکان درستش ( پس از H2 ) بکار رفته، خطا تشخیص داده بشه. در‌صورتی‌که نوشته روبروی H3 که با رنگ قرمز رنگ معلوم گردیده رو بخونید، می بینید که انتظار میرفته به مکان H3 از H2 استعمال بشه زیرا در هر مرحله گوگل تگ بالایی رو نگاه میکنه و اینجا تگ بالای H3، H1 میباشد. پس یه نادرست میتونه کلیه چیزو به هم بریزه. حال حاضر این کاغذ حقیقتا از حیث بهینه سازی خلل داره و نمیتونه انتظار داشته باشه در مرتبه خیر چشم بشه!